Home เรื่องเล่าตอนเข้าค่าย ประสบการณ์ของนักเรียน จาก โรงเรียนโชคชัยสามัคคี ที่เข้าค่ายอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ระหว่างวันที่ 23 - 26 มิ.ย. 2560
ประสบการณ์ของนักเรียน จาก โรงเรียนโชคชัยสามัคคี ที่เข้าค่ายอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ระหว่างวันที่ 23 - 26 มิ.ย. 2560
Saturday, 08 July 2017 04:25

ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ  วัดวะภูแก้ว





คิดผิดที่ไม่อยากเกิดมาเป็นลูกพ่อแม่


            หนูโชคดีมากมายค่ะ  ที่มีโอกาสได้มาอบรม ณ วัดวะภูแก้วแห่งนี้  โชคดีที่ได้รับความรู้  ความเมตตาจากวิทยากรทุกท่าน  ทำให้หนูได้เห็นถึงข้อผิดพลาดที่ได้กระทำลงไปกับพ่อและแม่  ที่ผ่านมาหนูคิดแต่ว่า  หน้าที่ของหนูคือตั้งใจเรียนให้ดี  เพื่อที่จะมีอนาคตที่ดี  เลี้ยงดูพ่อกับแม่ได้ในอนาคต


           แต่มีสิ่งหนึ่งที่หนูลืมไปคือลืมสนใจ  ใส่ใจ  และดูแลพ่อกับแม่  หนูเอาแต่ทำดีกับคนรอบข้าง  จนวันที่ได้รู้ว่าหนูละเลยไป  ไม่ได้ทำดีกับพ่อและแม่เหมือนที่ทำกับคนอื่นเลย  เอาแต่น้อยใจคิดว่าคงไม่มีใครรักหนู  ไม่อยากเจอพ่อกับแม่เพราะท่านชอบดุด่าว่าหนูแทบทุกครั้งที่เจอหนู  ไม่เคยอยากห่านกลับมาบ้านเลยเพราะหนูน้อยใจที่สุดกับการที่พ่อกับแม่ทำเหมือนไม่ไว้ใจทั้งที่หนูอยู่ในกรอบมาโดยตลอด  จนหนูมีความแย่ๆ ที่วันนี้ทำให้หนูเสียใจมากที่สุดคือ “เลือกได้คงไม่อยากเกิดเป็นลูกของพ่อกับแม่หรอก”


           หนูรู้แล้วว่าหนูคิดผิดที่คิดแบบนั้น  และรู้แล้วว่าสิ่งที่ประเสริฐที่สุดในชีวิตคือการได้เกิดมาเป็นลูกของพวกท่านและหนูดีใจมากที่หนูไม่เคยหลงผิดทำให้พวกท่านร้องไห้  เพราะการกระทำแย่ๆ ของตัวเองเลย

ชุติมา  ชอบสว่าง
ม.5/5   โรงเรียนโชคชัยสามัคคี






 

โลกภายนอกวุ่นวายหนอ


           เมื่อมาปฏิบัติธรรมที่นี่  ผมก็เริ่มเข้าใจในหลักคำสอนของพระพุทธศาสนามากขึ้น  ผมได้นั่งสมาธิ  จนรู้สึกว่า  จิตใจสงบใจเย็นลงกว่าเดิมเยอะ  ทำให้ผมรู้สึกว่าผมมีความสุขในการนั่งสมาธิที่นี่เป็นที่สงบ  แตกต่างจากโลกภายนอกที่วุ่นวาย  ที่นี่ดูเย็นแต่โลกภายนอกนั้นร้อนเหมือนไฟ  สังคมวุ่นวาย  บางทีเราก็รู้สึกเบื่อ  จนทำให้ไม่อยากอยู่ในสังคมมีทั้งคนด่ากัน  ชกต่อยกัน  การเมืองร้อนระอุ  ทำให้คนเราใจร้อนขึ้น  แต่พอมาที่นี่นั้น  ได้นั่งสมาธิ  ได้ฟังธรรม  ได้สวดมนต์  ทำให้ใจสงบลง  ขอบคุณครูบาอาจารย์  ที่ทำให้ผมมาที่นี่  ขอบคุณวิทยากรทำให้ผมได้ความรู้  ที่นี่สามารถเปลี่ยนคนได้จริงๆ..

โรจน์ศักดิ์  ปลอดกระโทก
ม.5/12  โรงเรียนโชคชัยสามัคคี






 

ฝากกลอนสะท้อนธรรม


          ตัวผมเองชอบปฏิบัติธรรมอยู่แล้ว  ต้องบอกนะครับว่าผมเป็นลูกกำพร้า  แม้พ่อแม่แยกทางกันตั้งแต่ผมยังเด็ก  ผมเลยอยู่กับย่ามาตั้งแต่อายุได้ 15 วัน  แต่ผมก็ไม่เคยเสียใจเพราะยังไงก็มีพ่อมีพี่น้องอีกหลายคนที่รักผมและผมก็รักเขา  มาเข้าค่ายครั้งนี้ก็รู้สึกดีมาก  มีความรู้มากมาย  ธรรมดาผมนั่งสมาธิได้แค่ครึ่งชั่วโมงแต่มาค่ายนี้ผมนั่งได้ชั่วโมงกว่าๆ ผมขอถ่ายทอดอารมณ์ผ่านบทกลอนจะดีกว่าเพราะผมก็ตื้นตันเขียนไม่ค่อยออก  บทกลอนนี้ผมแต่งสดเองนำความรู้ที่ได้มาใส่อารมณ์ในบทกลอน


  อันความดีทำได้ไม่หายสูญ   จะเพิ่มพูนชื่อเสียงให้กล่าวขาน
 แต่บาปกรรมทำแล้วต้องทรมาน   เมื่อวายปราณจะลำบากให้แก่ตน
  คุณพ่อแม่มีแต่จะมอบให้   ไม่สนใจใครจะว่าไม่ขัดสน
 แต่ตัวเราเคยตอบแทนกันกี่คน   พ่อแม่ทนลำบากก็เพื่อเรา
  อีกไม่นานไม้ใกล้ฝั่งก็ต้องล้ม   คงระทมเศร้าโศกให้หงอยเหงา
 รีบตอบแทนคุณท่านอย่ามัวเมา   อย่าโง่เขลาอยู่นานเสียการเอย.

จักรกฤษ  หลอดทอง
ม.5/7  โรงเรียนโชคชัยสามัคคี






 

หายเบื่อ  หายเหงา


            ตลอดในเวลา 4 วัน  3 คืน  มันทำให้ผมมีความคิดใหม่ๆ เกิดขึ้นในสมองเยอะมาก  คิดแต่เรื่องดีๆ ตอนมาวันแรกผมรู้สึกเบื่อๆ เหงาๆ อย่างไรไม่รู้  ผมเพิ่งรู้สึกดีในตอนเย็นที่อาจารย์นำขึ้นไปบนลานธรรม  ผมชอบมากบรรยากาศดีมาก  ผมชอบตอนได้นั่งสมาธิคือสติเราดีขึ้นกว่าเดิม  ตอนแรกผมยังปรับตัวยังไม่ได้  พอได้นั่งสมาธิบนลานธรรม  อาการเบื่อๆ เหงาๆ ของผมเริ่มหายไป  มันทำให้เรานั่งสมาธิได้ประกอบกับบรรยากาศที่สุดแสนจะเย็นๆ ก่อให้เรามีสมาธิ  สติที่ดีและอีกช่วงที่ชอบอีกตอนคือตอนที่ทำสมาธิระลึกนึกถึงพ่อแม่  ครูบาอาจารย์คือผู้มีพระคุณกับเรามาก  ท่านคอยสอนคอยบอกเราในเวลาที่เราทำผิด  ในเวลาที่เรามีปัญหา  ท่านก็จะช่วยแนะแนวทางแก้ไขให้

ณัฐวุฒิ  กริบกระโทก
ม.5/5  โรงเรียนโชคชัยสามัคคี






 


เพิ่งรู้ว่าพ่อแม่สำคัญกับเรามาก

 ก่อนมาเข้าค่ายที่นี้หนูเพิ่งเลิกกับแฟนมา  เลยคิดว่าน่าจะมาที่นี่จะทำให้สงบขึ้นแต่ก็ไม่ค่อยอยากมา  เพราะหนูคิดว่ามันคงจะน่าเบื่อ  โทรศัพท์ก็ไม่ได้เล่น  ตอนเข้ามา          เข้าค่ายแรกก็กลัว  ต้องนั่งสมาธิหมดวัน  จะนั่งอะไรนักหนา  แค่นั่งฟังอาจารย์พูดก็น่าเบื่อแล้ว  เวลาพักก็น้อย  นั่งสมาธิวันแรกก็สงบขึ้นแต่ก็ยังเบื่อ  จนวันสุดท้ายที่อาจารย์บอกจะให้ทำสมาธิยกพิเศษ ในใจคิดว่าอีกแล้วหรือ  พอได้นั่งตอนแรกก็เบื่อๆ แต่พออาจารย์เปิดเรื่องบุญคุณพ่อแม่ให้ฟัง  อยู่ดีๆ น้ำตาก็ไหล  คิดถึงแต่หน้าพ่อกับแม่  คิดถึงแต่เวลาที่อยู่กับพ่อกับแม่เคยทำไม่ดีไว้  ตอนเลิกกับแฟนก็ทำตัวเหลวไหลมาก  สงสารที่พ่อต้องมานอนรอว่าเมื่อไรจะเข้าบ้านทั้งที่พ่อมีงานตอนเช้า  พ่อเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัว  ครอบครัวเรามีทั้งหมด 5 คน  พ่อแม่  พี่  เรา  น้อง  แต่พ่อก็หาเพียงคนเดียวเพราะว่าพ่อทะเลากับแม่  ไม่พูดกับแม่ตั้งแต่ ป.4  จนตอนนี้หนูอยู่ ม.5  พ่อกับแม่ก็ไม่เคยพูดหากัน  แต่หนูไม่เคยคิดว่าหนูขาดอะไรเพราะถึงทะเลาะกันแต่ก็อยู่ด้วยกัน  หนูไม่เคยคิดที่จะโกรธแม่โกรธพ่อ  แต่หนูก็ไม่ให้ความสำคัญของแม่เลย  แต่พอหนูได้มาเข้าค่ายอบรมหนูถึงได้รู้ว่าพ่อกับแม่สำคัญกับเราขนาดไหน  กลับไปครั้งนี้หนูเปลี่ยนตัวเองใหม่เลิกทำตัวเหลวไหลดูแลพ่อกับแม่  และจะตั้งใจเรียน


วิภาดา  แก้วเสริมศักดิ์
ม.5/10  โรงเรียนโชคชัยสามัคคี






 

ไม่เคยคิดว่าจะกลับใจได้แต่ก็ทำได้


          ครูที่นี่ทำให้ผมคิดได้  ทำให้ผมรู้ว่าพ่อและแม่รักเราจริงๆ ผมไม่เคยนึกมาก่อนว่า  การเป็นคนเลวอย่างนี้จะสามารถกลับใจได้  แต่ที่นี่ทำให้ผมกลับใจ  วัดวะภูแก้วเปลี่ยนคนได้จริงๆ

คีตกวี  พาลาด
ม.5/12  โรงเรียนโชคชัยสามัคคี





Last Updated on Saturday, 08 July 2017 04:50
 

ค้นหา (พิมพ์คำที่ต้องการค้นหา แล้วกดปุ่ม Enter)

น้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย

Banner

เข้า Facebook ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ วัดวะภูแก้ว

Banner

แห่เทียนพรรษา 2558

Banner

ฐานิยปูชา 2556

Banner

www.thaniyo.net

Banner

ฐานิยปูชา 2555

Banner

เชิญชม วิดีโอ การแสดงธรรมของ หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

วัดป่าสาลวัน

Banner

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

palungdham.com

Banner

ฐานิยปูชา 2553

Banner

visitwallpapers.com

Banner

สำรวจความคิดเห็น

เหตุผล สำคัญที่สุด ในการเข้ารับการอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ?
 

แบบสำรวจความคิดเห็น

วัดวะภูแก้วควรปรับปรุงเรื่องใดมากที่สุด
 

แบบสำรวจ

พระสงฆ์ในทัศนะของท่าน ?
 

โปรดแสดงความคิดเห็นของท่านได้ที่สมุดเยี่ยม

Banner