Home เรื่องเล่าตอนเข้าค่าย ประสบการณ์ ของ เด็กนักเรียน โรงเรียนขามทะเลสอวิทยา และ โรงเรียนสูงเนิน ที่เข้าค่ายอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ระหว่างวันที่ 28 มิ.ย. - 2 ก.ค. 2556
ประสบการณ์ ของ เด็กนักเรียน โรงเรียนขามทะเลสอวิทยา และ โรงเรียนสูงเนิน ที่เข้าค่ายอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ระหว่างวันที่ 28 มิ.ย. - 2 ก.ค. 2556
Tuesday, 16 July 2013 03:17

 

ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ  วัดวะภูแก้ว

 

ตายายได้หลานดี

          การมาวัดในครั้งนี้ก็เป็นครั้งที่ 3 แล้ว  ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจและกังวลบ้าง  เพราะห่วงตายายที่อยู่ทางบ้าน  ว่าท่านจะเป็นอย่างไรบ้าง  แต่หน้าที่  ณ  ตอนนี้  คือการปฏิบัติธรรมพัฒนาจิต  ข้าพเจ้าจึงกลายความกังวลได้เล็กน้อย

  


          ครั้งแรกที่เข้ามาวัดนี้  ตอนนั้นอยู่ ม.2  ก็ยังไม่ได้คิดอะไร  เพราะยังเด็กมาก  ก็สามารถนั่งสมาธิได้นาน  คุณครูส่งให้ทำอะไรก็ทำ  พอถึงวันสุดท้ายได้ฟังเรื่องพระคุณแม่  ทำให้ตัวเองได้สำนึกและได้รู้ว่าตัวเองทำผิดกับตายายไว้มาก  จากนั้นเป็นต้นมาข้าพเจ้าก็ได้ปรับปรุงตนเองใหม่  ทำตามสัญญาใจที่ข้าพเจ้าได้เขียนไว้

  


          ตอนนี้ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจในตนเองมากที่ได้ทำหน้าที่ของตนเองได้อย่างดี  ทั้งดูแลตายาย  เวลาท่านป่วยก็พาท่านไปหาหมอ  หาข้าวหาน้ำให้ท่านกินข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจมาก  เพราะมีคนพูดกับข้าพเจ้าว่า  “ขนาดมันตัวแค่นี้มันยังพายายตามันไปหาหมอได้  ดูแลตายายได้”  เมื่อข้าพเจ้าได้ยินคำนี้  ข้าพเจ้าดีใจและภูมิใจมาก  การมาครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3  แล้ว  ข้าพเจ้าก็ยังใช้สัญญาใจอันเดิมที่ข้าพเจ้าเคยเขียนไว้เมื่อตอนที่อยู่  ม.2  เพราะข้าพเจ้าคิดว่าแค่นี้ก็ทำให้ตัวข้าพเจ้าดีขึ้น  และทำให้ตายายหายเหนื่อย  ที่วัดแห่งนี้สอนให้ข้าพเจ้ารู้ทั้งในเรื่องของการพัฒนาจิต  รู้บุญคุณของพ่อแม่  มันสามารถทำให้ข้าพเจ้ารู้บาปบุญคุณโทษและกล้าที่จะเข้าไปกราบตายายได้อย่างไม่อายใคร  เปลี่ยนชีวิตคนหนึ่งจากมือให้เป็นสว่างได้  ถ้ามีโอกาสกลับมาที่นี่อีก  และอยากมีโอกาสตอบแทนพระศาสนาในการเผยแพร่ธรรมะให้แก่ผู้อื่นต่อไป

 


นางสาวทิพามณี  ซิกว้าง
โรงเรียนขามทะเลสอ  ชั้น ม.5/1
วันที่  2  กรกฎาคม  2556

 

 

 คำลุงสอน


           บอกตรง ๆ  เลยว่าก่อนข้าพเจ้าจะมาที่วัดวะภูแก้วแห่งนี้  ข้าพเจ้ารู้สึกไม่อยากมาเลย  รู้สึกท้อมาก  ข้าพเจ้าจึงไปบ้านลุงของข้าพเจ้า  ข้าพเจ้าเล่าเรื่องให้ลุงฟัง  ลุงสอนว่า  เกิดเป็นลูกหลาน  ทหาร  ห้ามสะกดคำว่า  เหนื่อย  ลำบาก  ให้สะกดคำว่าสู้  อดทนเพียงอย่างเดียว  เมื่อมาถึงที่นี่ข้าพเจ้าเริ่มรู้สึกอยากกลับบ้านมาก  แต่พอได้นั่งสมาธิข้าพเจ้าเริ่มชอบ  และข้าพเจ้าเริ่มนั่งติดสมาธิในยกที่ 7-12  นั่งนานเข้าก็ปวดหลัง  เมื่อย  จึงนึกถึงคำที่ลุงบอก  ห้ามสะกดคำว่าเหนื่อย  ลำบาก  ให้สะกดคำว่าสู้  อดทน  ข้าพเจ้าจึงบริกรรมว่า  อดทน ๆ  จนข้าพเจ้าได้สมาธิหลายครั้งเลยทีเดียว  วันนี้จะกลับแล้วสินะ     น่าเสียดายจัง  ยังไม่อยากกลับเลย  ถ้ากลับไปแล้วต้องหาเวลานั่งสมาธิสวดมนต์บ่อย ๆ  และจะหาเวลาชวนเพื่อนมาที่นี่อีกครั้ง

 

นางสาววาสนา  จันทา    
โรงเรียนสูงเนิน  อำเภอสูงเนิน  จังหวัดนครราชสีมา   ชั้น ม.4/3 
ณ  วัดวะภูแก้ว  วันที่  28  มิถุนายน – 2  กรกฎาคม  พ.ศ.2556

 

 


ต้องทำให้พ่อแม่ภูมิใจ

           ก่อนที่ข้าพเจ้าจะเข้ามาอบรมที่วัดวะภูแก้ว  ข้าพเจ้าไม่เคยโทร. หาแม่ของข้าพเจ้าเลย  ข้าพเจ้าจะโทร.  เฉพาะเวลาที่ข้าพเจ้าไม่มีเงินใช้เท่านั้น  แม่ของข้าพเจ้าเป็นแม่ค้าขายอาหารธรรมดารายได้แม่  6,000  บาทต่อเดือนเท่านั้น  หากหักเงินที่ส่งให้ข้าพเจ้าเดือนละ  2,000  บาท  แม่คงเหลือเงินแค่  4,000  บาทเท่านั้น  ข้าพเจ้าเป็นลูกสุดท้อง  พี่สาวของข้าพเจ้าเรียนไม่จบ  เพราะฉะนั้นข้าพเจ้าก็คือความหวังของแม่และครอบครัว  แม่จะบอกกับข้าพเจ้าเสมอว่า  “แม่จะทำงานมาส่งข้าพเจ้าเรียนให้จบให้ได้”  คำ ๆ นี้เป็นแรงกดดันของข้าพเจ้ามาก  เมื่อข้าพเจ้าย้ายมาเข้าชั้น ม.4  ที่โรงเรียนใหม่  ข้าพเจ้ารู้สึกเบื่อ  รู้สึกท้อในการเรียน  ข้าพเจ้าเลยบอกกับแม่ข้าพเจ้าว่าถ้าข้าพเจ้าเรียนไม่ไหว  ข้าพเจ้าจะลาออก  คำนี้  ทำให้แม่ผิดหวังกับข้าพเจ้าเหลือเกิน

  


           เมื่อข้าพเจ้าได้มาอบรมในวัดนี้แล้ว  ทำให้จิตใจของข้าพเจ้าสงบชั้น  ทำให้ข้าพเจ้าคิดอะไรได้หลาย ๆ  อย่าง  ข้าพเจ้าจะกลับบ้านไปทำตัวดี  เป็นลูกที่ดีของแม่  จะตั้งใจเรียน  ให้แม่และพ่อที่เสียชีวิตไปแล้ว  ภูมิใจในตัวของข้าพเจ้าให้ได้

  


           ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณวัดวะภูแก้ว  ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้ทำหน้าที่ลูกกตัญญู  ให้ข้าพเจ้าได้สำนึกในพระคุณของพ่อแม่  ทำให้จิตใจของข้าพเจ้าสงบ  ข้าพเจ้าจะกลับมาเป็นลูกที่ดีของพ่อแม่  และเป็นลูกศิษย์ที่ดีของครูบาอาจารย์

 

นางสาวสิริรัตน์  แก้วแก่น
โรงเรียนสูงเนิน  อำเภอสูงเนิน  จังหวัดนครราชสีมา   ชั้น ม.4/1 
ณ  วัดวะภูแก้ว  วันที่  28  มิถุนายน  – 2  กรกฎาคม  พ.ศ.2556

 

 

ขอเริ่มต้นใหม่

           ก่อนที่หนูจะมาที่นี่  หนูบอกแม่ว่าแม่พาหนูไปซื้อกางเกงหน่อย  แม่ก็พาไป  แม่ถามหนูว่าไปวันไหน  หนูก็ไม่ตอบแม่  มีแต่เพียงพ่อที่รู้  และได้แต่อารมณ์เสียใส่แม่ตลอดเวลาที่แม่ถาม

  


           เมื่อได้มาวัดวะภูแก้ว  หนูรู้สึกดีมาก  เพราะหนูก็อยากไปวัดทำบุญบ่อย ๆ  เพราะวัดในหมู่บ้านจะมีการสวดมนต์ทุกวัน  แม่บอกว่าอยากไปแม่ก็จะพาไป  แต่แม่ก็ไม่มีเวลาเพราะแม่ต้องทำงาน  กลับก็ค่ำแล้ว

  


           การปฏิบัติธรรมครั้งที่ทำให้หนูมีจิตใจสงบ  มีสติรู้  ทำให้หนูรู้สึกถึงพ่อกับแม่  ตอนนั้นหนูก็ร้องไห้นึกถึงวันที่แม่เลี้ยงดูหนูมา  แม่เคยเล่าว่า  ตอนแม่ท้องหนู  ครอบครัวของเรามีลูกอยู่  2  คนแล้ว  จึงไม่อยากให้หนูคลอดออกมา  มีแต่คนบอกให้แม่ไปเอาออก  แต่แม่ไม่เคยคิดที่จะทำอย่างนั้น  ตอนหนูนั่งสมาธิหนูก็ได้แต่ร้องไห้คิดถึงแม่ตลอดเวลา  หนูอยากกลับบ้านไปหาแม่และเริ่มต้นใหม่กับแม่  ทำในสิ่งที่ดี  การมาวัดครั้งนี้ทำให้หนูมีสติรู้  มีจิตใจที่ดีมากค่ะ

นางสาวธิดาพร เฝือสูงเนิน  
โรงเรียนสูงเนิน  อำเภอสูงเนิน  จังหวัดนครราชสีมา   ชั้น ม.4/2 
ณ  วัดวะภูแก้ว  วันที่  28  มิถุนายน  – 2  กรกฎาคม  พ.ศ.2556

 

 

รับทำดีเมื่อยังมีพ่อแม่อยู่


          การปฏิบัติธรรมในวัดวะภูแก้วครั้งนี้  ทำให้ข้าพเจ้าเข้าใจเรื่องศาสนามากยิ่งขึ้น  อยากขอบคุณท่านอาจารย์ที่นำเด็ก ม.4  ทุก ๆ  ปีได้มาปฏิบัติธรรม  ได้รู้ในเรื่องกาย  จิต  สิ่งที่ข้าพเจ้ารู้ในการมาปฏิบัติครั้งนี้คือ  การมีสติสัมปชัญญะ  และการฝึกสมาธิ  ข้าพเจ้าได้นั่งสมาธินานขึ้นเป็น  2  เท่าจากตัวที่เคยทำมา  10-15  นาที  ถ้าเป็นแต่ก่อนข้าพเจ้าทำไม่ได้หรอก  30  นาที  - 1 ชั่วโมง

  


           พ่อแม่ข้าพเจ้าได้เสียชีวิตลงไปแล้วข้าพเจ้าอยู่กับพี่สาว  2  คน  ก่อนที่ข้าพเจ้าจะมาที่วัดข้าพเจ้าชอบพูดกับตัวเองว่า  พ่อ-แม่  ท่านทำไมต้องรีบเสียไป  รู้ไหมว่าข้าพเจ้าต้องอิจฉาคนอื่นที่มีพ่อ-แม่ครบ  และข้าพเจ้าก็รู้สึกน้อยใจ  ทุกครั้งที่เห็นพ่อ-แม่คนอื่นมาด้วยไปไหนด้วยมารับโรงเรียน  โทรศัพท์มาถามว่าลูกอยู่ไหน  แต่พอข้าพเจ้าได้มาที่นี่ข้าพเจ้าก็ได้เข้าใจแล้ว  บุญคุณของพ่อแม่ยิ่งใหญ่  อย่าไปโทษที่ท่านเสียไปก่อน  ตอนนี้เราควรทำดีเพื่อให้ท่านรับรู้และคนที่อยู่กับเราก็เปรียบเสมือนพ่อ-แม่เหมือนกัน  ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่เขาควรทำดีให้มาก ๆ  อย่าทำให้ท่านเสียใจ  มันจะเป็นบาป  จะทำอะไร  จะพูดอะไรให้คิดก่อนทำ


นางสาวพัชรี บุณยานุเคราะห์       
โรงเรียนสูงเนิน  อำเภอสูงเนิน  จังหวัดนครราชสีมา   ชั้น ม.4/2 
ณ  วัดวะภูแก้ว  วันที่  28  มิถุนายน  – 2  กรกฎาคม  พ.ศ.2556



Last Updated on Tuesday, 16 July 2013 03:51
 

ค้นหา (พิมพ์คำที่ต้องการค้นหา แล้วกดปุ่ม Enter)

น้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย

Banner

เข้า Facebook ศูนย์พัฒนาจิตเฉลิมพระเกียรติ วัดวะภูแก้ว

Banner

แห่เทียนพรรษา 2558

Banner

ฐานิยปูชา 2556

Banner

www.thaniyo.net

Banner

ฐานิยปูชา 2555

Banner

เชิญชม วิดีโอ การแสดงธรรมของ หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

วัดป่าสาลวัน

Banner

หลวงพ่อพุธ ฐานิโย

Banner

palungdham.com

Banner

ฐานิยปูชา 2553

Banner

visitwallpapers.com

Banner

สำรวจความคิดเห็น

เหตุผล สำคัญที่สุด ในการเข้ารับการอบรมพัฒนาจิต ที่วัดวะภูแก้ว ?
 

แบบสำรวจความคิดเห็น

วัดวะภูแก้วควรปรับปรุงเรื่องใดมากที่สุด
 

แบบสำรวจ

พระสงฆ์ในทัศนะของท่าน ?
 

โปรดแสดงความคิดเห็นของท่านได้ที่สมุดเยี่ยม

Banner